Róża w Europie
rekrutacjaRóża dzika jest najczęstszym w Europie Środkowej gatunkiem dziko rosnącej róży. Jej owoce pozorne, określane jako „pomarańcze północy\", zawierają wielkie ilości witaminy C i wartościowych cukrów. Wykorzystywane są do przyrządzania bardzo smacznych marmolad lub tzw. „wina głogowego\". Na gałęziach tego krzewu spotyka się często podobne do jabłka gąbkowate narośle, powodowane przez galasówkę różaną. W bardzo wielopostaciowym gatunku zbiorowym róży dzikiej wyróżnia się nie mniej niż 60 odmian, przy czym do grupy Rosa canina zalicza się cały szereg dalszych drobnych dziko żyjących gatunków. Sam rodzaj Rosa obejmuje wieleset gatunków dzikich i około 12000 odmian uprawnych, które powstały z krzyżówek różnych gatunków i dzisiaj już nie do rozpoznania. Chyba mało która roślina była w kulturach różnych ludów tak wysoko ceniona, jak róża i spotkała się z prawie mistyczną czcią. Już w starożytnej Persji zakładano do hodowli róż tak zwane rosaria. W tych pierwszych ogrodach różanych (około 2000 p.n.e.) uprawiano także i dzisiaj bardzo lubianą różę damasceńską. Ze wschodu róża przeszła następnie do Grecji, gdzie była poświęcona Afrodycie. W cesarskim Rzymie zakładano specjalne ogrody różane, aby mieć do dyspozycji wystarczająco dużo róż do ozdoby przy świątecznych okazjach. Około 1800 roku sprowadzono następnie z Chin róże herbatnie, które później nabrały wielkiego znaczenia w hodowli. Dopiero w początku XIX wieku hodowla róż nabrała wielkiego rozpędu. Przez wielokrotne krzyżowanie osiągnięto możliwość wytworzenia wszystkich postaci, jakie tylko można wymyślić.
Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: Bukmacher

